Mała Panew, ostoja przyrody i dzikich siedlisk -spływ kajakiem

Jeżeli jako swój cel wypoczynku obrałeś sobie spływ rzeką Małą Panew, koniecznie przeczytaj poniższy artykuł przygotowany przez ekipę naszej przystani, aby w pełni docenić walory tego miejsca gdy już wsiądziesz do naszego kajaka i wypłyniesz w dół rzeki…

Od 2006 roku dolina rzeki Małej Panwi została wpisana do Komisji Europejskiej oraz Shadow List 2006 jako Projektowany Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk Natura 2000. Projektowana do ochrony część doliny Małej Panwi obejmuje tym samym koryto rzeki wraz z doliną i obszarami przylegającej wysoczyzny oraz pola wydmowe i starorzecza. Rzeka Mała Panew jest jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych lasów Nadleśnictwa Zawadzkie.

Obszar obejmuje jedną z najbardziej naturalnych rzek nizinnych w granicach województwa opolskiego wraz z przylegającą przewianą równiną morenową.
Mała Panew silnie meandruje, licznie występują starorzecza i wyspy. W dnie doliny spotyka się niewielkie torfowiska Na skarpach i piaszczyskach występują murawy i wrzosowiska.

Biocenoza Doliny Małej Panwi

Gdy pierwsze kilometry spływu będą już za Tobą, zachęcamy Cię byś zatrzymał się na chwilę i rozejrzał w koło. Oprócz innych turystów oraz naszej zabieganej ekipy w pomarańczowych koszulkach można dojrzeć, że tutaj toczą się także inne sprawy.
Kacze mamy pilnują swoich piskląt. Dzięcioł skacze z drzewa na drzewo, a leciwy kot wygrzewa się gdzieś na skarpie

W Doline Małej Pawni żyje wiele wyjątkowych zwierząt, w tym:

bocian biały, bocian czarny
bóbr europejski,
cietrzew,
dzięcioł czarny, dzięcioł średni dzięcioł zielonosiwy
gąsiorek jelonek rogacz,
kumak nizinny,
lerka,
minóg strumieniowy,
muchołówka białoszyja,
muchołówka mała,
nocek duży,
pachnica dębowa,
piskorz,
różanka,
traszka grzebieniasta,
wydra,
zimorodek,
żółw błotny,
żuraw,

Na wysoczyźnie polodowcowej spotyka się wydmy dochodzące do 10 m wysokości. W zagłębieniach między wydmowych występują bagniska z roślinnością szuwarową i niewielkie torfowiska


Spływ śladami naszych przodków 😉


W czerwcu 2014 roku w korycie rzeki na wysokości miejscowości Staniszcze Małe odkryto starą dłubankę o długości prawie 3,7 metrów. Późniejsze badania metodą węgla radioaktywnego C14 wykazały, że łódź została wykonana w połowie XVIII wieku z jednego pnia dębu. Po dokonanej konserwacji w Muzeum Archeologicznym w Biskupinie, zabytek powrócił do lokalnej izbie muzealnej w Kolonowskiem.
Łodzi tego typu użyli Słowianie podczas nieudanej próby zdobycia Konstantynopola w 626. Flota ich dłubanek została rozproszona i zniszczona przez bizantyńskie okręty wojenne.

Dlubanka z Xw. n.e 
źródło – https://pl.wikipedia.org/wiki/Dłubanki

Staniszcze Małe – Kapliczka

W lipcu 1903 r. miała miejsce wielka powódź. Wody rzeki Mała Panew dotrzeć miały aż pod remizę strażacką. Z powodu zalanych pól i łąk dobudowano w 1904 r. do remizy kapliczkę poświęconą św. Nepomucenowi, który miał chronić wieś od kolejnych powodzi. Gdy figura św. Nepomucena uległa zniszczeniu, mieszkańcy obrali sobie za patrona św. Urbana. Obraz wyobrażający świętego, umieszczony we wnętrzu kaplicy, ufundował p. Franciszek Pasieka. Obecnie co roku (25 maja) odbywają się uroczyste procesje od tej kapliczki do wszystkich krzyży w tej miejscowości.

Kapliczka jest murowana, wykonana z cegły, kwadratowa, nakryta dachem siodłowym z blachy, z dobudowaną do niej czworokątną wieżą. Wieża jest dwukondygnacyjna, a kondygnacje oddzielone gzymsem. Okna i drzwi kapliczki oraz niższej kondygnacji wieży zamknięte łukami. Okna w wyższej i węższej kondygnacji wieży prostokątne. Górna kondygnacja ozdobiona czterema, narożnymi sterczynami z daszkami czterospadowymi. Całość wieży zwieńczona stożkowym dachem, krytym blachą z krzyżem.

Święty Urban I, papież, jest również orędownikiem w czasie burz i błyskawic, stąd może mieć większą moc wstawienniczą od zacnego św. Jana Nepomucena. Za figurką świętego wisi pusty krzyż a przed świętym stoją po bokach lichtarze, zaś między nimi metalowy krzyż o wysokości ok. 21 cm. Po bokach ołtarzyka stoją figury: Matki Boskiej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, niewątpliwie uczestniczące w nabożeństwach i uroczystościach liturgicznych.

Kaplica w ostatnim czasie została odnowiona a opiekuje się nią sympatyczna, starsza pani mająca także klucz do niej. Niestety, z racji wieku już podpiera się laską ale chętnie udostępni klucz i służy także opowieścią na temat kaplicy. Co ciekawe, to ta sympatyczna pani do czasów obecnych dzwoni dzwonem wzywając mieszkańców na nabożeństwa. Ogólnie można rzec, że to nie sołtys czy rada sołecka miejscowości rządzi, a ta starsza pani “ma w ręku władzę”…, bo to na jej “wezwanie” niemal wszyscy mieszkańcy miejscowości stawiają się, niczym wojsko na rozkaz dowódcy-wokół kaplicy.

Kapliczkę można znaleźć tutaj –